سایه بانی را که عمری به آن دل خوش کرده بودم

به آرامی یک نسیم ملایم...بر باد رفت...

سایه بانی را که عمری با آرزوهایم در آن سپری کرده بودم

به سادگی ریزش یک برگ ، فرو ریخت!

سالهاست درآن خانه کرده ام وبرایش می خوانم،زندگی می کنم.

به کجا میرسید،نمی دانستم!

اما به راحتی چکیدن یک قطره باران بر روی صورتم لغزیدورفت!

افسوس...

آنجا از تمام آرزوهایم باتو پربودم...!