احساسی غریب و دوگانه ، گاهی همراه رضایت ، گاهی تا هم آغوشی نفرت ! ! !

کشمکشی است میان ذهن آشفته و دل .

کاش زمانی که تبعید به هستی می شدم در صندقچه وجودم دلی نمی گذاشتم.

کاش می شد در قرنطینه ذهن ، افکار و خاطرات را به دلخواه حبس کرد ،

ای کاش زندانبانش من بودم.

کاش پوچی آینده بر امید امروز پیروز نمی شد.

کاش لااقل در تنهایی می شد بغض را آزاد کرد.

ای کاش می شد دیوارهایی تنهایی را خراب کرد بی آنکه بر سر دیگری می ریخت.!!

کاش بی ترس می شد مرگ را در آغوش گرفت و فشرد.

خداحافظ   

امشب ازاون شباست كه دلم مي خواد داد بزنم توشهر اين غريبه ها دردمو فرياد بزنم

مي خوام بگم كه باختمش اما چقد مي خواستمش...

 مي دونم تو هم دلت تنگ شده ولي چي كار بايد كرد اين دست تقديره..

تاشقايق هست زندگي بايد كرد

----------------------------------------------

نه از خاكم نه از يادم نه در بندم نه آزادم نه آن ليلاترين مجنون نه شيرينم نه فرهادم

فقط مثل تو غمگينم فقط مثل تو دلتنگم

 اگر آبى تر از آبم اگر همزاد مهتابم بدون تو چه بى رنگم بدون تو چه بى تابم

----------------------------------------------

 بي تو ثانيه ها تکراري شده اند

 و آيينه چيزي جز سراب را نشان نمي دهد

و شقايق غريبي مي کند

 و جاده در انتظار مسافر است

و هنوز دلم بدون تو بهانه مي گيرد

و من آرزوهايم را عاشقانه زمزمه مي کنم

 و منتظرت هستم

چقدر دلم گرفته امشب

حس می کنم نفوذ سرما را در مغز استخوانم

                   در سکوت سرد تنهایی

 نمی دانم که امید دارم یا که نامیدم

          صدایی مرا می خواند:

                    لحظه ها را دریاب

                    زمین گرد است

                  لحظه ها را دریاب

"شاید زمانی که به پایان خط رسیدی

باز هم در نقطه شروع ایستاده باشی "                                        

  << لحظه ها را دریاب >>

شنیده ام جایی هست

جایی دور

که هر وقت از فراموشی خوابها دلت گرفت

می توانی تمام ترانه های دختران گل فروش را به یاد آوری

می توانی بی اشاره اسمی

بروی به باران بگویی دوستت دارم

من چمدانم را برداشته ام

دارم می روم

تمام واژه را برای باد باقی گذاشته ام

تمام باران ها را به پیاله شکسته ای بخشیده ام