عاشقم و سربلند

هستـــی ام ، در گور دنیا

مرگ من ، تولد من است!

از یاد مبر که من هرگز

سکوت لبانم ، را

به  بهانه ی  خشم  نشکسته ام

باورم کن ،باورم کن

که من نیز رنجور و خسته ام

از یاد مبر که من هرگز

نگاه های آواره ام را

به تازیانه ی نفرت نبسته ام

باورم کن ، باورم کن

که من هم ، به تو دلبسته ام